Niye bu kadar haset bi milletiz

Okunma: 406 0 Yorum

Türk milleti öyledir, Türk milleti böyledir deyip sürekli kendimizi övüyoruz. Hatta Türk’ün Türk’ten başka dostu yoktur diyoruz sürekli. Ama malesef ki artık kendimizin bile dostu değiliz.

Yaptığımız her güzel şeyde neden karşı çıkıp beğenmiyoruz. (Aslında beğenmeme sebebinin altında kıskançlık yatıyor desek yanlış olmaz. ) Başkasının yaptıklarıyla neden gurur duyamıyoruz. Hatta başkası diye genelleme yapmayalım, kendi kanımızdan birinin en yakın akrabalarımızın bizi çekememe durumu çok daha fazla.

Hayır anlamadığım neden onda var bende de olsun diyeceğimize, bende yok onda da olmasın demesi daha kolay geliyor. Sırf bu mantalite yüzünden bir arpa boyu ilerleyemiyoruz.

Bu olay özellikle benim başıma çok geliyor. Neyseki biraz vurdumduymaz biriyim, çokta tınlamıyorum kimseyi.

En basit, en küçük bir olayı anlatayım.

Geçtiğimiz aylarda yeni fotoğraf makinesi aldım. (Aldıktan sonraki durumları atlıyorum.) 1-2 hafta önce Su damlası fotoğrafı çekmek için saatlerce uğraştım. Düzenek kurdum, ışık ayarı vs. saatlerimi harcadım. Sonunda gerçekten benimde beğendiğim bir çalışma ortaya çıktı.

Fakat ne gariptir ki kimse fotoğrafları benim çektiğime inanmadı. Neymiş, bir yerden kopyalamış üzerine kendi adımı yazmışım. “Ulan ne insanlar var şu dünyada” demeden edemedim kendimi. Neyseki fotoğrafları kendi çektiğimi biliyorum. Neredeyse çekmediğime beni bile inandıracaklar 🙂

Bu arada çektiğim fotoğraflara aşağıdaki adresten bakabilirsiniz.

http://www.ilhanseven.com/fotograflar

Asıl konuya dönecek olursak artık akıllı bir toplumuz. Yaptığımız şeyleri ezbere değil, ne için yaptığımızı bilerek yapmalıyız. Yine bir örnek vereyim.

Tüm ailelerde şöyle bir gelenek vardır. Düğünlerde takı merasiminde kimin ne taktığına bakarlar ve takan kişinin çocuğu evlenirken ona ne taktıysa onu götürürler. Aynı şey sünnetlerde, askere uğurlamada da olur.

Halbuki buradaki amaç evlenen çiftlere, sünnet olana veya askere gidene yardım yapmaktır. O anda o kişinin ihtiyacı vardır ve herkes kendince birşeyler verir. Böylece o kişinin yükü bir nebze olsun hafiflemiş olur.

Ama bizde öyle değil, iş ticarete dökülmüş durumda.

Ben ne kadar yazsamda bunlar pek değişecek olgular değil malesef. Bir kaç nesil geçmesi lazım sanırım.

0 Comments

Leave a Comment